Rokoko
Rokoko to pojęcie występujące przy okazji omawiania zagadnień z zakresu sztuki barokowej. Rozumieć pod nim należy pewien stylistyczny nurt, jaki pojawił się mniej więcej na początku lat dwudziestych osiemnastego stulecia i trwał przez niespełna siedemdziesiąt kolejnych lat. Widoczny był w takich dziedzinach sztuki, jak przede wszystkim architektura wnętrz, malarstwo, rzemiosło artystyczne oraz ornamentyka. Mówi się również o rokoko w literaturze. Zdaniem bardzo wielu osób, rokoko to nic innego jak schyłek barokowej epoki. Jednakże tak naprawdę było ono nurtem zupełnie przeciwstawnym do tradycyjnego baroku. Zdecydowanie brakowało w nim niejakiej pompatyczności i monumentalizmu. Wyróżniała je niebywała lekkość dekoracyjnych form, wyrafinowanie i kreowanie kameralności. Rokoko zdecydowanie najpowszechniej obecne było w sposobie dekorowania wnętrz - również obiektów sakralnych. Rokoko dotyczyło sztuki starego kontynentu, przy czym zdecydowanie największe piętno nurt odcisnął na sztuce francuskiej.
Sztuka baroku .